DE WIJK

Terreininrichting Oostindie

Als je erop let, valt op dat de terreininrichting in Oostindie bijzonder is. De bruggen en straatnaamborden zijn speciaal ontworpen voor Oostindie. Hierbij is vooral gekeken naar het veenkoloniale verleden van het gebied en de gereedschappen die men daarbij gebruikte. Dat is goed zichtbaar aan de manier waarop het bord met de straatnaam is bevestigd aan de paal. De driehoekige, metalen vorm refereert aan de vorm waarin het metaal van stikkers (veenwinningsgereedschap) en spaden is bevestigd aan de houten steel. Deze vorm is ook terug te zien in de eindbalusters van de bruggen. De metalen kabel is met dezelfde driehoekige vorm verbonden aan de staander. Verder is de kleurstelling van lantaarnpalen, straatnaamborden, bruggen en overig straatmeubilair op elkaar afgestemd, overal komt de combinatie groen met grijs terug.
zijn.

Hagen

Steeds meer woningen van Oostindie zijn inmiddels bewoond. Bij het inrichten van de straten hoort ook het aanbrengen van bomen en hagen. In Het Buiten wordt een groene beukenhaag geplant. In De Slagen komt langs de Watersingel een rode beukenhaag (Fagus sylvatica "Atropurpurea"). In de overige straten in De Slagen komt de Osmanthus burkwoodii, een gaafrandige schijnhulst met zeer geurige witte bloemetjes.
De gemeente plant de hagen op de particuliere kavel, op 25 cm. van de erfgrens met het openbaar gebied. Langs de erfgrens heeft de volgroeide haag circa 50 cm grond nodig. De haag wordt na de aanplant eigendom van de eigenaar van de kavel.

Kunst

Watervierkant en Veenkubus.

In de wijk Oostindie zijn twee aan elkaar grenzende parken ontwikkeld, de Leemvallei en het Swaalfkesveld. De gemeente Leek heeft aan twee kunstenaars de opdracht verstrekt een kunstwerk te ontwikkelen voor het grensgebied tussen de twee parken.
De beide kunstenaars, Marc Hendriks uit Mook - tevens landschapsontwerper en Jan Samsom uit Utrecht - tevens ruimtelijk en stedenbouwkundig ontwerper, werken vaker gezamenlijk aan opdrachten. Gezien het integrale karakter van de opdracht, werken hun specifieke kwaliteiten hier aanvullend.

Als uitgangspunten voor het ontwerp kozen zij voor twee belangrijke thema's: de beeldende verbinding tussen de beide parken en de inhoudelijke verbinding met de historie van het gebied.

Het oorspronkelijke veenlandschap en de turfafgravingen zijn een belangrijke inspiratiebron geweest. Als stille getuigen van de historie en als verbinding naar de toekomst hebben de kunstenaars twee sculpturen ontwikkeld: Het Watervierkant en de Veenkubus. Het Watervierkant is in water aan de 'kop' van het Swaalfkesveld geplaatst, de Veenkubus in de 'staart' van de Leemvallei. De materialisering van de sculpturen laat zich moeilijk lezen. Het is spuitbeton, maar door bijzondere toevoeging en behandeling dringt ook de associatie met turf zich op.
De Veenkubus lijkt als het ware uit het Watervierkant voort te komen. Naast deze associatieve verbinding zorgen de sculpturen ook voor een ruimtelijke verbinding tussen de parken.

Om de ruimtelijke verbinding verder te ondersteunen is, in samenspraak met Arcadis en Copijn landschapsarchitecten, het ontwerp van het oostelijk deel van de Leemvallei en het noordelijk deel van het Swaalfkesveld grondig aangepast. Door het verleggen van de fietspaden en het vergroten van de waterloop, worden de beide parken sterker op elkaar betrokken. Hierdoor is ook een zodanig zicht op beide parken ontstaan, dat de sculpturen de beeldende samenhang verder ondersteunen. Ook is de beplanting zodanig vormgegeven dat de eenheid tussen de parken wordt versterkt.

straatmeubilair in Oostindie
(klik voor een vergroting)